Superfood!

Well hi there!!!

Voordat ik de trainingen zal bespreken, wederom een bescheiden stukje rocket science. Ik ben van mening dat ik jullie niet genoeg kan voeren met informatie waar jullie als lopers je voordeel mee kunnen doen. Zei ik "voeren"? Ja? Dat komt mooi uit, want ik wil het nog maar eens hebben over het belang van goede voeding. Dit geldt uiteraard voor iedereen, maar ik richt me tot jullie, mijn hardlopende vriendjes en vriendinnetjes.

Ik weet van mezelf dat wanneer ik iets leuk vind of wanneer iets mijn bovenmatige interesse heeft, mijn enthousiasme geen grenzen kent (hiermee drijf ik de huisgenootjes overigens heel vaak tot wanhoop, maar hey, ik ben ook maar mens!). Voeding is een big crush. Ik wil alles weten en vooral alles uitproberen. Precies op het moment dat ik denk alles wel te weten, gelezen te hebben en/of geprobeerd te hebben, is er altijd wel iemand die er zo even een term tegenaan gooit, waarvan ik denk: "Hé, waarom weet ik daar niets van??". Gevolg, enkele avonden mijn macbookje op schoot en lezen maar.

Afgelopen week hebben 2 mensen mij aan het lezen gezet: Jan Pieters en Arline van den Boogaard. Arline en ik deden samen met Johan en Marlies (en een fietsende Calvin, de lieverd) een duurloop van ruim 25 km waarin wij voor de tweede keer het onderwerp "groene thee" aansneden. Ik vertelde Arline dat ik heel goed inzie dat dit een heel gezond drankje is maar dat ik de groene thee uit de supermarkt gewoon niet lekker vind. Arline vertelde dat zij haar thee koopt via de website www.chinesegroenethee.nl en dat deze thee ongelofelijk lekker is. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik meteen een bestelling geplaatst.

Veel van jullie zullen weten dat groene thee erg gezond is vanwege de antioxidanten die erin zitten. Goed voor je huid, immuunsysteem, metabolisme en spijsvertering.
Dat wil overigens niet zeggen dat zwarte thee niet goed is. Het is alleen zo dat zwarte thee geoxideerd is en groene thee dus niet. Zwarte thee bevat polyfenolen die de bacteriën in je mond te lijf gaan. Wanneer je dus 's ochtends merkt dat de mensen om je heen langzaam wit wegtrekken omdat jij ze iets aan het vertellen bent, zou mijn advies zijn: neem een lekker kopje zwarte thee. Tandenpoetsen en mondwater doen het ook goed, maar ik ga ervan uit dat dit al onderdeel is van je daily routine ;-).

Naast zwarte en groene thee is er nog de Oolong thee wat een combinatie is van zwarte en groene thee en kan dus voor wat betreft de smaak beide kanten opgaan. En dan is er nog de witte thee. Witte thee bevat zelfs nog meer anti-oxidanten dan groene thee en is een prima beschermheer van je lichaam dat ook nog eens huidveroudering tegengaat.

Voor diegenen die niet weten wat oxidanten zijn (lees: voor de mensen die al een paar jaar onder een rots hebben geleefd):
Antioxidanten zijn belangrijke stoffen voor een gezonde stofwisseling van je lichaam. Ze hebben een levensverlengend effect. Antioxidanten pakken de vrije radicalen in je lichaam aan. Ik hoor jullie al zuchten: "Wat zijn in godsnaam vrije radicalen??". Vrije radicalen zijn vernietigende bijproducten van een normale stofwisseling. Iedere keer wanneer je lichaam voedsel omzet in energie worden er vrije radicalen gevormd. Ook kunnen vrije radicalen van buitenaf je lichaam binnendringen (luchtvervuiling, roken, UV-straling). Een vrije radicaal is een molecule die zich makkelijk kan binden met de cellen van je lichaam en de werking van deze gezonde cellen verstoren en/of verhinderen. Ze veroorzaken daarmee vroegtijdige veroudering, beschadigen het DNA (wat kanker als gevolg kan hebben) en oxideren het goede LDL-cholesterol wat je lichaam nodig heeft (en kan zo aderverkalking veroorzaken). Antioxidanten neutraliseren de vrije radicalen. Ze zijn dus behoorlijk belangrijk!

Niet alleen groene thee bevat antioxidanten. Je vindt ze in groente, fruit (vit. C), plantaardige oliën, tarwekiemen, amandelen en spinazie (vit. E), wortelen, abrikozen en pompoen (vit. A) en in volkorenbrood, zilvervliesrijst en champignons (selenium).

Bij inname van een gezonde voeding en af en toe een lekkere mok groene thee, zit je wat betreft de inname van antioxidanten gewoon goed en hoef je er echt geen extra supplementen voor te nemen.

Informatie heb ik gehaald uit: wikipedia, herba-belgië en naoki. Je gelooft toch zeker niet dat ik dit allemaal uit mijn hoofd weet ;-). Ik heb altijd geleerd: "Zolang je weet waar je moet zoeken, hoef je ook niets uit je hoofd te leren".

Volgende week ga ik het hebben over de tip welke Jan Pieters mij gaf. Ik kan gerust zeggen: op voedingsgebied een gouden tip. Met deze cliffhanger sluit ik af en ga ik over naar....... de trainingen.

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar de 25 km van gisteren hebben er bij mij lekker ingehakt. Behoorlijk stijve knietjes bij het opstaan en dus blij dat ik op de fiets naar het werk mocht. Fietsen daags na een dergelijke duurloop is eigenlijk altijd lekker en vooral ook goed. Ook weet ik nu weer waarom ik besloten had geen marathon te lopen. Ik zat er na de Zwijndrechtse brug goed doorheen, maar naar ik begreep was ik daar zeker niet de enige in. Op zich wel goed voor jullie dat ik nu ook weer eens meemaak hoezeer jullie aan het bikkelen zijn voor die geuzentocht in april en wat dit met je lichaam doet.

Morgen heeft Calvin 20x300m met als pauze 100m op het schema gezet. Ik houd de omvang hetzelfde maar zal de intensiteit terugnemen door er 10x400m tempo van te maken met als pauze 10x400m wandel-dribbel-wandel. Het tempo van de 400-tjes wil ik erg laag houden (gezien de 25km van gisteren en de 30km die zondag op het programma staat). De niet-marathonners kunnen de 400-tjes overigens gewoon in 5'45"/km lopen maar de marathonners mogen absoluut niet sneller dan 5'55"/km.

Donderdag staat er 12 km op het schema. Ik wil hierin 6 tempoblokken van 1000m verwerken en die gaan in een tempo van 6'10"/km voor de marathonners en tussen de 5'55"/km en 6'/km voor de niet marathonners.

Zondag lopen de marathonners 30 km. De lopers van de halve marathon lopen 17 km.
Ikzelf loop een mijn eerste trail in Driebergen. Deze is 12 km en ik geloof niet erg zwaar. Van een trail kun je dan ook eigenlijk niet spreken, meer een bosloop, denk ik. We zullen zien.

Lieverds, bedankt weer voor de aandacht!

Yours truly

Aminozuren: do we need them?

Ok, dus we zijn hard aan het trainen. Fact. Niet alleen zij die de marathon zullen lopen in april, maar ook de overigen, die trouw hun trainingen afwerken. So far, so true.

Zonder voeding is het lastig trainen. Immers, ons lichaam heeft bouwstenen nodig. Deze bouwstenen halen we o.a. uit onze voeding.

Ik ben nogal een nerdie als het aankomt op voeding en sporten. Ik lees me suf, maar zie voor wat betreft sommige onderwerpen door de bomen het bos niet meer.Voeding voor de gemiddelde mens (maar wát verstaan we onder de gemiddelde mens??) lijkt me simpel. Wat mij betreft kun je prima terecht bij de adviezen van het Voedingscentrum. De Schijf van Vijf is een uitstekende leidraad. Hou je eraan en je zult lang en gelukkig leven (een gebroken hart en andere shizzle buiten beschouwing laten plz.).

Maar nu, hardlopende vriendjes en vriendinnetjes, hoe zit het met ons? Zijn wij gemiddeld? Ik zou zeggen van wel, maar als ik sommige publicaties lees, vrees ik dat we niet genoeg doen wanneer we ons louter aan de algemene adviezen houden. Zelfs onze club verkoopt nu eiwitshakes en ampullen met aminozuren en die zijn niet exclusief voor de krachttrainers. Ook wij hardlopers zouden daar ons voordeel mee kunnen doen.

Ik heb al vaker gelezen dat het raadzaam is om na een training eiwitten tot je te nemen om het spierherstel na de inspanning te bevorderen. Een simpel flesje chocomelk zou perfect zijn omdat dit én eiwitten bevat én koolhydraten. A match made in heaven. Dat is wat ik steeds dacht. Niet dat ik ooit een flesje chocomelk heb gedronken, want ik ben lactose-intolerant, maar dit geheel terzijde.

Ik was vorig weekend in de stad en liep de Body Vitaal winkel in (naast H&M). Ik was daar om een gelletje te kopen voor de 20 km die ik de zondag erna ging lopen. Ik zag eiwitrepen liggen en vroeg aan de verkoper of dit nou iets was wat je na een inspanning kon nemen om je herstel te bevorderen. Geheel tegen mijn verwachting in, vertelde hij dat dit niet het geval is. Eiwitten, aldus de verkoper hebben ruim 3 uur nodig om hun werk te kunnen doen. Neem je dit na een inspanning ben je dus rijkelijk laat aangezien je pas echt effectief bezig bent wanneer je binnen een half uur na de inspanning iets neemt wat heel snel door het lichaam opgenomen wordt. Eiwitten doen dit niet, maar wel de bouwstenen van eiwitten, namelijk aminozuren.

Hij liet mij dezelfde soort ampullen met aminozuren zien zoals ze die op de club verkopen. Giet dit na je inspanning naar binnen en vervolg met een glas vruchtensap, want het is ook nog eens zo dat de aminozuren het best worden opgenomen in combinatie met koolhydraten. En ook koolhydraten heb je nodig na inspanning, dus dat komt mooi uit ;-).

Maar goed, eerst zo’n ampul, dan een glas vruchtensap, dat ik vind ik eigenlijk al teveel gedoe. Zeker bij een wedstrijd/preatieloop/cross whatever. Ik heb liever iets wat ik van huis uit mee kan nemen. De oplossing stond binnen handbereik: een hersteldrank met Peptopro. Say what?? Het is simpel gezegd een blik met daarin poeder en een maatschepje. Dit poeder vermengt met water geeft een hersteldrank dat spierschade (iets wat je oploopt door te trainen) helpt te verminderen. Volgens de deskundigen zijn aminozuren in staat de opgelopen spierscheurtjes op te vullen. Deze hersteldrank bevat deze aminozuren.

Dit leek mij een stuk praktischer. Thuis doe je gewoon 4-5 maatschepjes in een bidon van 500 ml en na de inspanning doe je er kraanwater bij en je hebt een fris hersteldrankje. Lijkt me vooral handig bij warm weer omdat een vooraf gemaakt drankje dan behoorlijk opgewarmd kan zijn . Dat is niet lekker fris aan de ene kant maar lijkt me voor de houdbaarheid van werkbare stoffen ook niet bevorderlijk.

Voor de geïnteresseerden (en dat zijn jullie, want als het je niet boeit, was je allang afgehaakt en had je dit dus allang niet meer gelezen). Het product dat ik kocht is van het merk Born en heet voluit Protein Peptopro Recovery. Voor meer info: www.ifeelborn.com.

Vergeef me mijn uitleg in Jip en Janneke-taal. Ik ben geen voedingsdeskundige en

eerlijk gezegd weet ik niet of ik echt verschil zal voelen. Ook weet ik niet of ik het nou echt nodig heb. Wel weet ik dat ik nieuwsgierig en serieus genoeg ben om dit blik een kans te geven.

Ok, genoeg rocket science. Op naar de trainingen:

Morgen staat er op het marathonschema 3x3000 meter met als rust 2’30” wandelen. Het tempo van de 3000 m ligt tussen de 6’ en 7’/km. Langzaam dus. In totaal komt dit neer op 11 km. Of ik zelf bij deze training kan zijn is nog maar de vraag. Collega-trainer Maarten heeft een evaluatie met zijn groep om 19.15 uur en wil graag dat ik daarbij ben. Alleen wanneer Willem mij wil en kan vervangen, ben ik niet bij de training. Kan Willem niet, ben ik er gewoon. Ik ga vast naar een route kijken.

Donderdag is 15 km in D1. Dat is  6’50”/km en geen seconde harder.

Zondag staat er voor de lopers van de marathon 21 km op het schema, maar er ligt een verzoek bij Calvin om hier 25 km van te maken. Zijn antwoord zullen we moeten afwachten.

De lopers van de halve marathon volstaan met 18 km.

Lieverds, tot morgen!

Sportmassage

Ok, laat ik maar meteen met de spreekwoordelijke deur in huis vallen. In het leven van Arline, Antoinette, Marlies, Irene  en yours truly heeft een nieuwe man zijn intrede gedaan. In ons sportieve leven, that is. Een man met gouden handen, dat moet gezegd. Maar welke vrouw wil dat nou niet? Onze partners weten ervan, dus ik kan deze mededeling sans gêne op het wereldwijde web plaatsen. Laat ik maar meteen zijn naam onthullen, dan is dat geheim ook meteen de wereld uit: John van Amelsvoort.

John is sportmasseur en had in de maand januari van dit jaar een mooi aanbod voor lopers die in april de marathon van Rotterdam lopen: een 5-rittenkaart tegen gereduceerd tarief. Wij vrouwen maken daar dankbaar gebruik van want als wij ergens blij van worden, is het van kortingen én van een flinke dosis TLC (tender loving care). Dit laatste in het algemeen maar in ons geval voor onze hardlopende beentjes in het bijzonder.

Zelf loop ik de marathon dit jaar niet, maar ik ben de laatste tijd lekker aan het crossen en dat merk ik goed. De kramp schiet soms spontaan in de kuiten en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat mijn o zo geliefde crossjes hier debet aan zijn. Ik besloot daarom een afspraak bij John te maken want hey, ik sta aan het begin van een glanzende trail-carrièrre en daar kan ik geen krampjes bij gebruiken.

Afgelopen woensdag (nadat ik bijna aan een epische griep ten onder ben gegaan) had ik de afspraak en vol verwachting toog ik naar de Riouwstraat nr. 15 alwaar John zijn praktijk heeft. De praktijkruimte is prachtig en ruikt heerlijk. De massage was echt fantastisch en - vooral heel belangrijk - effectief, want mijn linkerkuit is weer soepel en ik voel geen enkel krampje meer. Ik weet dat het de bedoeling is dat je ontspant tijdens zo'n behandeling, maar wanneer ik gemasseerd word door een man die daar zo goed in is, zelf gepassioneerd hardloper is en on top of that ook nog voedingsdeskundige, dan is het voor mij simpelweg onmogelijk om niet te praten over hardlopen en voeding en vooral wat het één voor het ander kan betekenen. U begrijpt, lieve lezers, mijn mond heeft niet stilgestaan en über-enthousiast verliet ik een uur (EEN UUR!) later de praktijk.

Sportmassage kan veel voor ons hardlopers betekenen. Facts:
- het kan blessures voorkomen
- zorgt voor een sneller herstel
- soepele spieren, verhoging van de flexibiliteit
- verbeterde doorbloeding
- het versnelt de afvoer van melkzuur uit de spieren

Ik zou jullie zeker willen adviseren een kijkje te nemen op de website van John: www.jvasportmassage.nl. Ik ga in maart (na mijn eerste trail) weer en zal John net als de kapster, nagelstyliste en pedicure op een regelmatige basis bezoeken. Ik krijg het nog druk op mijn vrije woensdag ;-).

Ok, lieverds, nu de trainingen.

Zondag zullen we deelnemen aan de Hercules Trainingsloop. De marathonners lopen 25 km, de lopers van de Halve van Hercules de 20 km.

Dinsdag staat er op het marathonschema een piramide-loop. Ik ben echter bang dat de zeer korte versnellingen zullen uitdagen tot te hard lopen en daarom kies ik voor een rustige duurloopje van 7 km, waarin we een aantal keren soepel versnellen.

Donderdag lopen we 14 km. Hierin zitten 4 tempoblokken van 2000 meter, die we in 6'10"/km lopen.

Zondag de 17e doen de marathonlopers van 20 km en de lopers van de Halve van Hercules 15 km. Ikzelf loop die dag de Atledo-cross in Dongen (NB). Een aanrader!

Lieve mensen, tot zondag!!!

Brenda

Proeve

Een proeve, dat was het dit weekend voor een aantal Herculanen. Zaterdag deden wat lopers van de dinsdag-donderdaggroep mee aan de Souburghcross in Alblasserdam. Een flink zwaar parcours door dikke blubber en behoorlijk oneffen terrein. Het was echt bikkelen. Petra de Wit en ikzelf waren ook nog eens in de verkeerde categorie gestart. Wij stonden heel stoer in het startvak, klaar om een ruime 10,5 km te crossen, onszelf verbazend over het feit dat wij de enige vrouwen waren. Het bleek dat de cross voor de vrouwen, ruim 7 km, al gelopen was. Maar hey, we zijn Herculanen pur sang, dus we besloten gewoon te starten en die flikkerse afstand dan ook gewoon uit te lopen. Voor mezelf een mooie voorbereiding op mijn trails en voor Petra een mooie, functionele training als ondersteuning van haar wekelijkse trainingen. Hoe wij ook liepen, eerste en tweede zouden we dus altijd worden ;-)

Diezelfde dag (gisteren dus) liepen een aantal marathonners hun lange afstand van 27,5 km. Ze hadden zelf een mooie route bedacht en alles is goed gegaan met dank aan het weer dat gisteren helemaal niet verkeerd was.

Vandaag liepen de overige marathonners hun geuzentocht. Een gedeelte daarvan liep in Dordrecht volgens een door Peter Vermeij samengestelde route. Dank daarvoor, Peter! Tegenwind werd getrotseerd en gelopen werd de route. Super gedaan! Daarnaast ging een groot aantal lopers naar Apeldoorn om daar óf de 18,5 km óf de 27,5 km te lopen. Als ik de uitslagen lees, is dit voor jullie allemaal goed gegaan en daarmee feliciteer ik jullie. Hartstikke goed! Ik kan de uitslag van René niet vinden, dus ik denk dat hij er niet bij was.

Geniet allemaal van deze prestatie. Zeker waneer je deze 27,5 km voor je gevoel goed hebt gelopen, ben je écht al flink op weg naar de marathon.

Ok, dan nu de trainingen.
Ik ga me - geheel tegen mijn principes in - conformeren aan de training die Calvin opgeeft. Op het schema staat namelijk 4x2000 met een rustpauze van 3 min. Die 2000-tjes moeten dermate langzaam gelopen worden dat ik denk dat de korte rustpauzes voldoende zijn om te herstellen. Het opgegeven tempo is tussen de 6'/km en 7'/km. Ik laat eenieder vrij in het tempo, maar dan wel binnen die grenzen, dus niet sneller dan 6'/km. Het moet - in mijn ogen - voor de marathonners een herstelduurloop worden en wanneer we 4 blokken van 2 km doen in een relaxt tempo en tussendoor 3' wandelen/dribbelen/wandelen, dan is het precies dat. We zullen inlopen op de baan en daar de oefeningen doen en dan pas de weg opgaan. De kern is dan net geen 10 km en dat is prima.

Donderdag staat er een rustige 12 km op het schema. DL1 is volgens het schema van Calvin tussen de 6'45"/km en 7'/km. Ik zou daar liever een relaxte interval van maken. Dus 6x1000. Die 1000-tjes worden dan gelopen tussen 6'/km en 6'20"/km. Mensen die moeite hebben met het langzame tempo kunnen dan even 'los' gaan.

Zondag doen we mee met de Hercules Traininsloop. De marathonners doen 25 km en de lopers van de Halve van Hercules op 23 maart lopen de 20 km.

Ik voorspel weer een mooie trainingsweek.

Tot dinsdag!

Brenda

De overgang

Don't worry. Ik ga jullie niet vervelen met Koffietijd-achtige onderwerpen. De overgang is voorlopig sowieso not my cup of coffee.

Met overgang bedoel ik hier de overgang van het winterse weer waarmee wij lopers keihard hebben moeten dealen, naar zachter, maar daarmee ook natter weer. Moeten we daar blij mee zijn? Als loper zou ik zeggen van wel. Niet alleen ben ik dat geglibber zat, maar ook het feit dat te lopen routes beperkter zijn dan normaal begon me behoorlijk te irriteren. Even lekker op de baan knallen is er simpelweg niet bij. Daarnaast is voor de crossers onder ons regen zeer welkom. Dat resulteert gegarandeerd in blubber and that's what we like! In de regen op de fiets naar mijn werk vind ik dan weer minder aantrekkelijk maar dat heeft alles met mijn fuchsia-roze poncho te maken (al herkent werkelijk niemand mij erin).

Aanstaande zaterdag is de Souburghcross in Alblasserdam. Informatie hierover is op de website van Hercules te vinden. Wel ben ik zo behulpzaam om nu alvast te zeggen dat de start om 14.30 uur is, aardig hè? De afstand is ruim 10 kilometer, maar als ik de site goed lees, kan korter ook. Het zijn namelijk een aantal rondes en je kunt er gewoon net zoveel doen als je zelf wilt.

Maar voordat we weer mogen genieten van het weekend, moeten we nog even een tweetal trainingen afwerken. En trainen zullen we!

Dinsdag staat er op het oorspronkelijke marathonschema 8x1000 met als rust - even uit mijn hoofd - 2 min. wandel/dribbelpauze. Ik maak hier 6x1000 van met als pauze 800 wandel-dribbel-wandel. Hiermee blijft de omvang hetzelfde, de intensiteit is wat minder en dus minder belastend.

Donderdag gaan we een wisselduurloop van 12 km doen. Basistempo is 6'30"/km en elke 8 minuten versnellen we een minuut.

Het weekend dus de eerder genoemde Souburghcross op zaterdag, maar who am I kidding, ik ben de enige die hieraan mee zal doen. Eigenwijs-halve noem ik hem toch.

Zondag lopen de marathonners 27,5 km. Een deel doet dit bij de Midwintermarathon en een aantal lopers gewoon in Dordrecht. Peter Vermeij heeft een mooie route uitgestippeld, dus ik zou adviseren je bij hem aan te sluiten. Als hij dit goed vindt, obviously.
De overige lopers doen mee aan de afstand van 18,5 km. Ik wens nu alvast (ik ben niet zo attent en nu denk ik eraan) iedereen een mooie loop. Gewoon lekker genieten (zeg ik altijd, maar dat vind ik nou eenmaal belangrijk) en heel blijven.

Lieverds, geniet van het restant van deze zondag en ik zie jullie dinsdag.

Yours truly.

Bij Studio Sport met de Merwelandencross.

Helden, dat is wat wij Herculanen ons gisteren voelden na de Merwelandencross. De gemiddelde cross staat bekend om een zwaar parcours ten opzichte van welk verhard parcours dan ook. Toch zaten er in crossjes die ik tot nu toe deed altijd wel herstel-stukjes: even niet bikkelen, even niet klimmen en even niet glibberen. Gisteren had ik het gevoel dat die herstelstukjes schitterden wegens afwezigheid. Dit gecombineerd met de ijskoude wind die je inademde, maakte de Merwelanencross tot een variant op de "Hel van 63".

Ik overdrijf, obviously. Natuurlijk hadden de bikkels die in 1963 de Elfstedentocht schaatsten het ontelbare keren zwaarder. Zij waren pas echt helden. Als ik de beelden terugzie, heb ik diep respect voor deze - inmiddels hoogbejaarde - mannen.

De Merwelandencross was in meerdere opzichten een succes. Picture this: sneeuw, zon, een (soort van) natuurgebied om een plas en een sportieve groep lopers gehuld in de meest kleurrijke outfits. Toen ik het terrein opliep, dacht ik direct: Wauw, wat een plaatje!

Er is door veel Herculanen erg goed gelopen. Emile Noothout werd 4e bij Msen, Geert Dekker werd 4e bij M50, Gerda Huiskamp werd 1e bij de vrouwen en Daniëlle Gillissen bereikte een prachtige 3e plaats bij de vrouwen. Ikzelf werd eennalaatste bij de vrouwen (maar hey, er liepen ook nog mannen achter mij ;-)). Ik was dus heel blij. Zelfs de opmerking van Geert na het finishen: "Zo Brenda, jij toch ook nog gefinished?", kon mijn heroïsche gevoel niet wegnemen.

Dit gevoel nam ik kennelijk mee toen ik ging slapen want ik droomde van een prachtige finish. Zo mooi, dat Studio Sport het waard vond dit uit te zenden. Daar liep ik dan, met mijn blauwe Hercules-tenue als een hinde door de finish. Dat dit niet bezijden de waarheid is, laten de volgende beelden zien:

Right, stop dreaming.

Over naar de trainingen. Afgelopen dinsdag hebben we de training aangepast aan de weersomstandigheden. Geen intervallen, maar een rustig duurloopje van 7 km. Was voor de meesten best lekker zo na de 20 km van zondag.

De 15 km van donderdag gingen erg goed, vooral dankzij de route die Ad bedacht had: sneeuwvrij en dus zonder risico. Al hebben we er voor alle zekerheid geen tempoblokken in gedaan. Zekerheid voor alles, lieverds!

Terwijl ik dit stukje aan het typen ben, zijn de marathon-lopers bezig met een duurloop van 22 km. Respect voor hen in deze koude. De deelnemers aan de Midwintermarathon doen een duurloop van 18 km, wat evenzoveel respect verdient.

As. dinsdag staan er voor de marathon-groep 600-tjes op het programma, met een korte pauze. Ik doe geen 600-tjes maar 400-tjes maar met een langere herstelpauze. Hiermee blijft de omvang hetzelfde, maar is de kans op overtraining kleiner. Zeker na de lange duurloop van vandaag.

Donderdag lopen 14 km en gaan we weer eens kijken of Papendrecht nog bestaat ;-).

Zondag lopen de marathonners 18 km en de MWM-ers 15 km in D1.

Lieve schatten, ik ga u zien!!

Brenda

Wie de schoen past...

Ongeveer één keer in de 8 maanden moet ik een zeer belangrijke beslissing nemen. Het is geen beslissing van leven of dood, dát nou net niet, maar hardloop-wise wel één van de belangrijkste, zo niet dé belangrijkste: welke hardloopschoenen gaan het worden.

Ik loop een jaar of 9 hard (nou ja, hard...) en ben over het algemeen trouw geweest aan Asics. Daarnaast heb ik van Nike, Brooks en Mizuno wat geprobeerd, maar die waren het dan net weer niet. Mijn laatste paar paren (huh?) vertoonden na een kilometer of 600 al forse slijtageplekken aan de binnenkant bij de hielen. Volgens een verkoopster van onze locale hardloopwinkel lag dat aan mijn voeten. Nu weet ik dat ik blond ben, maar dan wel een blondje die werkt voor orthopeden waarbij nauw wordt samengewerkt met een sportarts en een orthopedisch schoenmaker. Op dat gebied maak je mij dus nog maar heel weinig wijs. Daarnaast hoor ik van veel op Asics lopende vriendjes en vriendinnetjes dat ook zij vinden dat deze schoenen aan de binnenkant wel erg snel kapot gaan. Dan zouden wij dus allemaal voeten hebben die daar de oorzaak van zijn. Really? Think again.

Ik was vandaag bij Starshoe in Breda (beste hardloopwinkel there is als je het mij vraagt) en de fysiotherapeut die daar werkt vertelde me dat het te maken heeft met het feit dat Asics de hielkap verhard heeft waardoor de stof sneller slijt. Ook hij vond dit geen goede ontwikkeling (ik zeg ontwikkeling, maar eigenlijk is het dus gewoon een downgrade). En dat voor schoenen waar je 170 euro voor neertelt (Asics heeft er dit jaar gewoon weer een tientje bij gedaan). Nu weet ik dat je soms 10% korting krijgt, maar dan nog, lieve mensen, een schande vind ik het wel. Gevolg van de binnenslijtage is heel simpel: je gooit schoenen weg die eigenlijk nog wel een paar honderd kilometers meekunnen. Ze zijn dus én duurder geworden én de afschrijving is groter.

Tijd voor een ander merk dus. Ik heb 4 paar van verschillende merken aangehad en daarmee zijn ook loop-opnames gemaakt. Uiteindelijk zijn het schoenen van het merk Zoot geworden. Zoot???? Ja, Zoot!

Please enter the world of triathlon!!

Heb ik ambities in die richting? Nee. Maar deze schoenen lieten op de video de meeste stabiliteit zien en zaten aan mijn voeten alsof ze custom-made waren. Er zit geen 'tong' aan de schoen. Je trekt ze dus aan alsof je surfschoentjes aantrekt en je kunt ze prima zonder sokken dragen omdat ze van binnen naadloos zijn. Ook zijn ze waterdicht. Het idee hierachter is natuurlijk dat de deelnemers van een triathlon na het zwemonderdeel zo snel mogelijk die schoenen aan moeten om hardlopend hun wedstrijd te vervolgen. Zoals je kunt zien is de manier van veteren ook afwijkend van de standaard hardloopschoen. Alles voor de snelheid, right?

De reviews op internet zijn alleen maar lovend, dus vertrouwen heb ik er zeker in. De theorie is dus goed, nu de praktijk nog ;-)

Over praktijk gesproken: de trainingen.

Ik ben ongelofelijk tevreden over hoe de trainingen verliepen afgelopen week. De 200-tjes op de baan verliepen lekker. Joke en ik hebben lekker samen gelopen en gekletst terwijl de rest ons links en rechts flink aan het dubbelen was. 

Donderdag ging ook vele malen gestructureerder dan de donderdag daarvoor en dat gaf me een heel blij gevoel. Episch, bijna ;-). Ik ben heel blij met het feit dat Maarten zich nu voor de C-groep inzet. Dit maakt mijn groep niet alleen overzichtelijker, maar geeft lopers de mogelijkheid met een groep te lopen die beter bij hen past. Fingers crossed dat Maarten en de C-groep een goede match blijken te zijn. 

Morgen gaan we meedoen aan de Hercules trainingsloop. Het belooft koud, maar zonnig winterweer te worden en persoonlijk houd ik daar enorm van. Ik ga met de DDD-meiden die niet de marathon lopen 15 km doen en daar gaan we lekker van genieten.

Aankomende dinsdag gaan we 400-tjes doen en ik vermoed dat we dat het beste rondom het Wantijbad kunnen doen.

Donderdag gaan we 15 km lopen waarin 4 tempo's van 2000 meter verwerkt zijn.

En natuurlijk gaan we zaterdag massaal meedoen aan de Merwelandencross. Je kunt kiezen uit een korte cross van 5 km en een lange cross van ca. 8,2 km. 

Voor de marathonners staat er zondag een duurloop van 22 km op het schema. De deelnemers aan de Midwintermarathon die 18,5 km lopen zou ik adviseren om 18 km te lopen. Doe je zaterdag ervoor de cross, dan 15 km en heeeeeeeeeeel rustig.

Verder zullen we ons na de Midwintermarathon gaan focussen op de Hercules Halve marathon die op 23 maart plaatsvindt. Een mooi hardloopdoel als je het mij vraagt ;-)

Tot morgen op de club!

Liefs, Brenda.